czym jest Mistrz Branży

Mistrz Branży Portal dla piekarzy, cukierników i lodziarzy

Informacje

Kontakt
Telefon: (58) 620 88 62
(58) 620 89 02
508 394 857
513 123 347
Kod pocztowy: 00-000
Adres siedziby: ul. 10 lutego 33
Miejscowość: Gdynia
Województwo: pomorskie
Fax: (58) 620 13 46
E-mail: sekretariat@cech-gdynia.pl
Strona WWW: http://www.cech-gdynia.pl/index.php
Władze
Adam Wika Czarnowski- Starszy Cechu
Ryszard Perzanowski- I Podstarszy Cechu
Iwona Zagórska- II Podstarszy Cechu
Nemezjusz Samulak- Sekretarz
Zygfryd Łyczywek- Skarbnik
Leszek Jerzy Sobiech- Członek Zarządu
Konrad Wencki- Członek Zarządu
Statut
Pobierz statut
Historia
Historia związków rzemieślniczych w Gdyni jest niewiele krótsza od historii Gdyni jako miasta. Pierwsi rzemieślnicy zaczęli napływać do Gdyni z głębi Polski w połowie lat dwudziestych. W nowo budującym się mieście początkowo dominowało rzemiosło branż budowlanych, w następnej kolejności pojawiały się warsztaty usługowych branż włókienniczej i skórzanej. Począwszy od połowy 1926 roku napływ rzemieślników wielu branż stał się żywiołowy. Był to czas podejmowania prób organizowania się rzemieślników w związki.

Najprawdopodobniej pierwszą organizacją rzemieślniczą był Cech Rzemiosł Metalowych, który powstał w 1927 roku. W 1928 roku powstał Cech Malarsko-Lakierniczy, Cech Rzeźnicko-Wędliniarski, Związek Przedsiębiorstw Elektrotechnicznych, Cech Piekarzy. W 1929 powstaje Cech Fryzjerów Damskich-Męskich i Perukarzy, Cech Mistrzów Stolarskich,Cech Ślusarski. W roku 1930 powstał Cech Szewców i Cholewkarzy, a w następnych latach Cech Krawiecki, Cech Zduńsko-Garncarski, Cech Blacharski, Rzemiosło Budowlano-Mineralne, Cech Tapicersko-Rymarski oraz Cech Zegarmistrzowsko-Zdobniczy. W okresie trwania II wojny światowej działalność zrzeszeniowa została zawieszona.

Po wyzwoleniu Gdyni, od kwietnia 1945 roku rzemieślnicy wszystkich branż zaczęli przygotowywać się do wznowienia działalności istniejących przed wojną cechów, bądź do zorganizowania nowych na zasadach dobrowolnego zrzeszania się. Pierwszy Cech Piekarzy i Cukierników powstał 12 kwietnia 1945 roku ze Starszym Cechu Klemensem Pomieczyńskim na czele, następnym był Cech Szewców ze Starszym Cechu Czesławem Adamowiczem, Cech Zegarmistrzów i Jubilerów ze Starszym Cechu Eugeniuszem Ozimkowskim, Cech Krawców i Zawodów Pokrewnych ze Starszym Cechu Janem Warżo, Cech Rzemiosł Budowlanych i Mineralnych ze Starszym Cechu Franciszkiem Przechlewskim, Cech Rzeźnicko-Wędliniarski ze Starszym Cechu Józefem Reptą, Cech Drzewny ze Starszym Cechu Józefem Olszewskim, Cech Ślusarski ze Starszym Cechu Piotrem Ruszlem, Cech Elektryków ze Starszym Cechu Stanisławem Kortylewskim, Cech Kowalski ze Starszym Cechu Bernardem Ciechowskim, Cech Instalatorów i Blacharzy ze Starszym Cechu Zygmuntem Szymańskim, Cech Fryzjerski ze Starszym Cechu Janem Siemińskim. Cechy te skupiały swoją działalność organizacyjną w utworzonym Grodzkim Związku Cechów w Gdyni, w którym został powołany zarząd w składzie 9 osób z prezesem Tadeuszem Wieczwińskim na czele.

W 1948 roku wprowadzenie przymusu cechowego spowodowało zmiany w strukturze organizacyjnej samorządu rzemieślniczego. W miejsce Grodzkiego Związku Cechów powstał Okręgowy Związek Cechów w Gdyni, któremu podlegały cechy gdyńskie oraz cechy ówczesnych powiatów: kartuskiego, kościerskiego, wejherowskiego i lęborskiego. Przewodniczącym tego związku był w latach 1949-1951 Stanisław Kortylewski, a następnie aż do likwidacji związku Józef Karwacki.

W 1950 roku zostały zlikwidowane dotychczasowe cechy, a w ich miejsce powołano jeden Cech Rzemiosł Różnych, a Starszym Cechu z nominacji został Stanisław Kortylewski, a w latach 1955-1956 Leon Bronk.

Początkową siedzibą tego Cechu było skromne pomieszczenie przy ul. Świętojańskiej 21. Z inicjatywy Cechu Rzemiosł Budowlanych i Mineralnych na wiosnę 1948 roku zakupiono parcelę przy ul. Migały 12, gdzie przystąpiono do budowy własnego domu rzemiosła. Jako pierwsi do budowy stanęli: Stanisław Kortylewski, Józef Langiewicz, Wacław Ostojski, Zygmunt Szymański, którzy stanowili komitet budowy. Dom Rzemiosła przy ul. Migały 12 stanął pod koniec 1948 roku – był to skromny barak, który przez 16 lat był siedzibą gdyńskich organizacji rzemieślniczych.

Od 1949 roku w polityce państwa wystąpiła tendencja uspołeczniania rzemiosła indywidualnego, co spowodowało spadek działalności rzemieślniczej. Dla przykładu, w 1949 roku ilość warsztatów wynosiła 856, a w roku 1953 już tylko 480. W tym trudnym okresie samorząd dla ułatwienia pracy rzemieślnikom tworzy spółdzielnie rzemieślnicze mające na celu pomoc w zaopatrzeniu materiałowym i w organizowaniu zbytu wyrobów i usług. Od 1955 roku sytuacja w rzemiośle zaczęła się poprawiać i następował szybki przyrost warsztatów, gdyż została przywrócona pełna samorządność organizacjom rzemieślniczym. W 1957 roku powstały w Gdyni dwa cechy. Jednym z nich był Cech Rzemiosł Różnych reprezentowany przez sześcioosobowy Zarząd ze Starszym Cechu Janem Warżo. Drugim był Cech Rzemiosł Metalowych, Elektrotechnicznych i Drzewnych ze Starszym Cechu Stefanem Gielniakiem na czele.

W dniu 14 stycznia 1959 roku gdyńskie cechy postanowieniem Sądu Powiatowego otrzymały parcelę przy ul. 10 Lutego 33
z przeznaczeniem na budowę nowego domu rzemiosła, gdyż na miejscu dotychczasowej siedziby przy ul. Migały miała być budowana szkoła. W dniu 19 maja 1959 roku ukonstytuował się Komitet Budowy Domu Rzemiosła w Gdyni w następującym składzie:

inż. Stanisław Lezniak - przewodniczący,
Władysław Bączkiewicz - z-ca przewodniczącego,
Józef Radoń - sekretarz,
Feliks Wrotek - skarbnik

oraz członkowie: Tadeusz Korasz, Zygmunt Mecner , Bolesław Śmigielski i Józef Wiśniewski.

Z apelem o finansowe wsparcie budowy zwrócono się do całego środowiska rzemieślniczego, do izb rzemieślniczych, innych cechów i spółdzielni rzemieślniczych. Po zapoznaniu się z kilkoma propozycjami wstępnych opracowań planów budowy, w dniu 19 maja 1960 roku zlecono opracowanie projektu szczegółowego inż. Henrykowi Dezorowi (koszt budowy 5,5 mln zł). Dnia 20 października 1959 roku władze budowlane miasta Gdyni zatwierdziły projekt i wydały pozwolenie na budowę.
W październiku 1960 roku Gdyńskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego przyjęło zlecenie na wykonanie robót w stanie surowym, a 4 lutego 1961 roku dokonano wmurowania aktu erekcyjnego. Na placu budowy, obok przedsiębiorstw państwowych pracowało wielu gdyńskich rzemieślników. Zakończenie budowy i uroczyste otwarcie Domu Rzemiosła w Gdyni nastąpiło 14 czerwca 1963 roku.
Od tego dnia stał się on siedzibą wszystkich organizacji rzemieślniczych Gdyni, między innymi spółdzielni rzemieślniczych, filii Banku Rzemiosła i Rzemieślniczego Domu Towarowego.

W dniu 12 marca 1965 roku nastąpiło połączenie obu gdyńskich cechów w jeden Cech Rzemiosł Różnych, na którego czele stanął Starszy Cechu Zygmunt Mecner pełniąc tą funkcję przez cztery kadencje, kierownikiem Biura do 1978 roku był Antoni Przyłuski. Od 20.04.1977r. Starszym Cechu był Hieronim Kryszewski, kierownikiem Biura od 1978 roku była Irena Koźlakiewicz.

Od 1 stycznia 1973 roku na mocy nowej ustawy o wykonywaniu i organizacji rzemiosła do gdyńskiego Cechu włączonych zostało 39 zakładów z byłego Ogólnopolskiego Zrzeszenia Prywatnych Wytwórców i 100 zakładów usługowych z Wojewódzkiego Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług. W tym czasie notowany jest duży przyrost liczbowy warsztatów rzemieślniczych. W roku 1973 gdyński Cech zrzeszał 1089 warsztatów, w końcu 1984 roku liczba ta wzrosła do 2100, największy stan zrzeszonych notowany był w 1988 roku, kiedy liczba członków wynosiła 2500. Ustawa z dnia 23.12.1988r. o działalności gospodarczej wprowadziła dobrowolność zrzeszania się w organizacjach rzemieślniczych, co spowodowało, że na koniec 1989 roku liczba członków wynosiła 1683 zakładów, które zatrudniały ogółem 5883 pracowników i uczniów.

W dniu 25 czerwca 1981 roku Walne Zebranie Delegatów wybrało na Starszego Cechu inż. Lecha Łapińskiego, który pełnił tą funkcję nieprzerwanie do 31 grudnia1998 roku. Od 1.01.1999 obowiązki Starszego Cechu pełnił I Podstarszy mgr inż. Ryszard Perzanowski. Dnia 14 czerwca 1999 roku Walne Zebranie Delegatów wybrało na Starszego Cechu Zenona Błachowiaka.
Od dnia 20.06.2002 obowiązki Starszego Cechu pełnił ponownie I Podstarszy mgr inż. Ryszard Perzanowski. Z kolei Starszym Cechu był Karol Kowalski - od dnia 11.06. 2003 do dnia 5.02.2008 ( czyli do dnia rezygnacji z funkcji Starszego Cechu).

Na Walnym Zgromadzeniu Delegatów, w dniu 9.04.2008, Starszym Cechu został wybrany Zygfryd Łyczywek. Z kolei w dniu 22 kwietnia 2009 r. na Walnym Zgromadzeniu Delegatów na Starszego Cechu wybrano Krzysztofa Blanka.

W dniu 27.01.2010 r. Krzysztof Blank zrezygnował z funkcji Starszego Cechu. Od tego dnia obowiązki Starszego Cechu pełnił I Podstarszy Adam Wika Czarnowski, który w dniu 20 maja 2010 r. został wybrany Starszym Cechu.
Opis działalności
Zadaniem Cechu jest utrwalenie więzi środowiskowych i postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, prowadzenie na rzecz członków działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej, oświatowej i gospodarczej, a także ochrona praw i reprezentowanie interesów członków wobec organów władzy i administracji rządowej oraz organów jednostek samorządu terytorialnego.

Zadaniem Cechu jako związku pracodawców jest ochrona praw i reprezentowanie interesów zrzeszonych członków wobec związków zawodowych, organizacji pracowników, organów władzy i administracji rządowej oraz organów jednostek samorządu terytorialnego.

Ponadto do zadań Cechu należy między innymi:

reprezentowanie interesów członków wobec terenowych organów administracji i sądów oraz organizacji społecznych i gospodarczych,
udzielanie członkom porad prawnych oraz doradztwo podatkowe,
udzielanie członkom pomocy w drodze udzielania porad i informacji, wystąpień i interwencji,
rozpatrywanie skarg na działalność członków,
popieranie i rozwijanie postępu technicznego, gospodarczego i organizacyjnego w firmach, otaczanie opieką członków pracujących nad wynalazczością i usprawnieniami technicznymi i organizacyjnymi, popieranie rozwoju działalności artystycznej, organizowanie konkursów, wystaw i pokazów,
współdziałanie z jednostkami naukowo-badawczymi, zwłaszcza w zakresie udostępniania członkom nowych technologii, wymiany doświadczeń, projektów wynalazczych,
propagowanie i organizowanie dokształcania zawodowego, pomoc w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych członków i zatrudnionych przez nich pracowników,
współpraca z władzami oświatowymi i szkołami zawodowymi w zakresie dokształcania teoretycznego uczniów szkolnych w firmach,
organizowanie pomocy instruktażowej i szkolenia w zakresie BHP oraz warunków sanitarno-epidemiologicznych,
organizowanie działalności kulturalnej, oświatowej i socjalnej dla członków i ich rodzin oraz dla uczniów,
prowadzenie działalności szkoleniowej w ramach Ośrodka Szkolenia Cechu.
prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie określonym statutem,
prowadzenie obsługi informacyjnej wobec członków Cechu z zakresu spraw dotyczących działalności gospodarczej,
pomoc w organizowaniu współpracy z zagranicznymi jednostkami społeczno-gospodarczymi.
Członkowie
brak informacji
Firmy zrzeszone
Ciastkarnia s.c.
Czesław Renka i S-ka

Cukiernia GRZEŚ oraz artykuły spożywcze
Stanisław Marszałek

Cukiernia JUSTYNKA
Jerzy Kaliszczak

Cukiernia Nasza Muszelka
Grażyna & Marek Watkowscy

Cukiernictwo
Brunon Formella

Piekarnia
Gertruda i Stanisław Masuhr

Piekarnia - Cukiernia SEZAMKA
Stanisław Hinc

Piekarnia MAZUREK
Bronisław Karbowski

Piekarnia-Cukiernia ROGALIK
Wojciech Niemc

Piekarnia-Cukiernia s.c.
Danuta & Marek Domnik

Piekarstwo
Zygmunt Lisiński & Mirosław Lisiński

Wytwórnia Cukiernicza ARKADIA
Renata Deręgowska & Dorota Pindelska
Partnerzy
brak informacji
Szkoły i uczelnie
brak informacji

Brak aktualności

Kategorie

Maszyny i urządzenia do produkcji

Pozostałe