dodano , Redakcja PS, materiał promocyjny

Brioszki w nowej odsłonie

Francuskie słowo brioche jest używane przynajmniej od XV wieku. Pochodzi od czasownika broyer, który znaczy tyle co kruszyć, tłuc, rozcierać, rozdrabniać, nawiązuje więc do długiego procesu zagniatania ciasta. Nową, wyjątkową odsłonę tego popularnego wypieku proponuje firma CSM.

Znakomity francuski szef kuchni Michel Roux, który w Londynie prowadzi restaurację Le Gavroche (dwie gwiazdki Michelin) powiedział kiedyś, że doskonała brioszka powinna roztaczać słodki, maślany zapach i mieć bogaty, ale nie mdlący smak. Inni dodają, że musi być także delikatna, puszysta i żółta w środku. Wszystkie te wymagania spełni brioszka przygotowana na bazie Waldkorn Pradawne Zboża Croissant & Brioche, którą na polski rynek wprowadziła właśnie firma CSM. Ta unikalna mieszanka powstała na bazie starodawnych zbóż – zawiera m.in. mąkę z płaskurki i samopszy, która nadaje wypiekom znakomity smak i unikalny charakter.


Charakterystyka wypieku
Brioszka należy do wypieków typu viennoiserie, zwanych także półcukierniczymi. Może mieć kształt bułeczki, bochenka czy spodu do ciasta. Jej podstawowe składniki to mąka pszenna, drożdże, cukier, jaja, mleko i masło. Kluczową rolę odgrywa tłuszcz, którego proporcja do mąki w recepturze wynosi zazwyczaj 1:2, choć może się wahać w przedziale od 1:4 do 9:10. Do ciasta na brioszkę można też dodać rodzynki lub ser. Po wypieku wypełnia się je bitą śmietaną, owocami lub budyniem. We Francji brioszki są podawane na śniadanie, a także jako przekąski w trakcie dnia. Doskonale pasują do kawy, herbaty czy pitnej czekolady. Natomiast we Włoszech w briochach serwuje się lody (popularne brioche con gelato, u nas zwane „lodami po sycylijsku”).



Skąd pochodzi broszka?
Historycy żywności twierdzą, że kolebką brioszek jest Normandia, która już od średniowiecza słynęła z produkcji mleka i masła. W XVII wieku słodkie bułeczki dotarły do Paryża. Najstarszy zachowany do dziś przepis pochodzi z książki kucharskiej Françoisa Marina z 1742 roku. Ciekawostką jest, że w ówczesnej recepturze użyto drożdży piwnych (zamiast piekarniczych) oraz stosunkowo małej ilości masła. Przez stulecia receptura na brioszki zmieniała się, zwiększała się liczba używanych do wypieku jaj i masła. Pod koniec XVIII wieku wypiekano we Francji dwa rodzaje brioszek: dla ubogich, o zawartości masła od 20 do 25 procent, i dla bogatych, gdzie udział tego tłuszczu sięgał 70 procent.

Brioszkowe rozmaitości
Istnieją liczne odmiany brioche. Dodatkowe określenia zawdzięczają oryginalnej formie, dodanym składnikom albo regionowi, z którego pochodzą. Najbardziej znaną wersją są bułeczki z charakterystycznym „czopem” na wierzchu, upieczone w falistych foremkach do ciasta, nazywane brioches a tete albo brioches Parisiennes. Inne mają kształt podłużny, cylindryczny albo warkocza.

   
 

Regionalne odmiany brioszek
- kouglof – z rodzynkami, pieczona w formie o kształcie wysokiej, skręconej korony (Alzacja),
- z owocami kandyzowanymi (Akwitania),
- z serem (Owernia),
- w kształcie warkocza, z puszystym miękiszem, aromatyzowane, np. wanilią (Kraj Loary),
- w kształcie owalnego chlebka o zbitym miękiszu (Kraj Loary),
- nadziewane orzechami laskowymi, rodzynkami i suszonymi gruszkami (region Wogezów),
- okrągły wypiek w kształcie korony, aromatyzowany kwiatami pomarańczy (dolina Rodanu).

 


W nowy, ciekawy sposób interpretuje popularne brioszki firma CSM. Do ich produkcji proponuje swoją najnowszą mieszankę z linii Waldkorn® Pradawne Zboża Croissant & Brioche. Przeznaczona jest ona do wypieku francuskich przysmaków. Tym, co ją wyróżnia i nadaje jej niepowtarzalny charakter, jest udział pradawnych zbóż – samopszy i płaskurki. Dzięki unikalnej mieszance wypieki zyskują puszystość, a klient otrzymuje produkt o wyjątkowych walorach smakowych.


RECEPTURA

Podstawowa receptura na pyszne brioszki
1000 g mieszanki Waldkorn® Pradawne Zboża C&B
60 g cukru
100 g drożdży
300 g jaj
200 g margaryna

Przygotowanie
Wszystkie składniki wyrabiać początkowo przez 3 minuty na niskich obrotach, a następnie przez ok. 12 minut na średnich obrotach, aż ciasto się odklei. Pozostawić do wyrośnięcia (30 minut). Podzielić ciasto na części ważące

po 300 g, uformować kulki (nie uciskając ich zbytnio), pozostawić na 10 minut. Po tym czasie uformować podłużną bułkę, włożyć do formy. Garowanie powinno trwać około 90 minut (28oC). Pozostawić do zarumienienia, a następnie naciąć. Opcjonalnie można udekorować bułkę cukrem trzcinowym. Wypiekać w temperaturze 190oC, przez około 30 minut.

Opcje filtrowania

 
 
 
 

Proszę zaznaczyć maksymalnie 5 pozycji.

 
rozwiń opcje

Inne receptury przygotowane przez CSM Polska Sp. z o. o.

Przejrzyj online Katalog reklam lub ściągnij na dysk (aktualny) PDF >>

Mistrz Branży

Maszyny i urządzenia do produkcji